yarimada.org yarimada.org yarimada.org
yarimada.org yarimada.org yarimada.org
18 Ağustos 2019 Pazar
SON HABERLER
Türkiye Manzaraları: Hatay… Zeki KIVRAK

Türkiye Manzaraları: Hatay… Zeki KIVRAK

Kuzeyden yaklaşarak alçalmaya başlıyoruz. Suriye sınırına paralel inişe geçiyoruz. Sağ taraf ışıl ışıl, bölünmüş yollar boyunca uzanan sodyum buharlı parlak sarı ışıklar. Yüze yakın rüzgar gülünün yanıp sönen kırmızı ışıkları. Pırıltı ileride solda, Reyhanlı’da son buluyor. Sınırın ve Reyhanlı’nın ötesi solgun, cılız ışıklar. Uygarlık sınırı böylesi belirgin.
Kuş çarpması nedeni ile uçağımız üç saat gecikmeli. Çoğu yolcunun mırın kırınlarına karşı fazlaca sesimi çıkarmıyorum. Çünkü kişisel rekorum 5 saat. Amerikan Havayolları’nın otobüs benzeri uçağında aç susuz 5 saat beklemişliğim var, hem de Washington DC nin göbeğinde.
THY den şikayet edemem. Gecikme 2 saati bulunca ilgileniyorlar, hemen 7-8 kişilik bir ekip geliyor, ellerinden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorlar. Köşedeki Mc Donalds’ ta ağırlıyorlar.
Sabiha Gökcen’de beklerken 10 sene öncesine, DC ye, dönüyorum. Eski adı National olan Ronald Reagan Havaalanı yeni açılmış, her taraf pırıl pırıl, devasa mozaik süslemeler, çok etkileyici bir bina ve en önemlisi insanlar. Her yerde yaptığım gibi, oturmuş insanları seyrediyorum. Beyazı, siyahı, uzak doğulusu latinosu. Hepsi çok şık, bakımlı. Bir ara önümden bir senatör geçiyor. Jilet gibi lacileri çekmiş, burnu dağları ben yarattım edası ile havada. Bir adım çapraz gerisinde “Baywatch” tan araklanmış müthiş bir sarışın, sekreteri. İkisinin de kulağında bluetooth. Uzay çağından senatör manzaraları. Etkilenmemek mümkün değil.
Tam on sene sonra Sabiha Gökcen’de aynı muhteşemlikteki şaşaayı göreceğimi birisi söylese herhalde cevabım “Sen çatlak mısın?” olurdu. Yok, senatörü kastetmiyorum. Terminal, insanlar, koşuşturmaca, o müthiş enerji ve pırıltı, Türkiye’nin her köşesine yolcu taşıyan uçaklar. Kesinlikle 10 sene öncesinin Reagan Havaalanı’ndan geri kalır değil.
Son anda önümdeki koltuğa bir VIP oturuyor. Kendi halinde, bürokrat görünümlü ihtimaldir, bir milletvelkili. Yerini işgal eden yaşlıca hanımın orada oturmaya devam etmesini istiyor, kendisi yan koltuğa geçiyor. Sekreteri de Baywatch tan değil, Türkiye gerçeklerinden kopup gelmiş, başı örtülü, güzel ve çok şık bir hanım. Saygı ile uçağın kapısında ayrılıyor.
Hatay Havaalanı küçük olmasına karşın çok şık, şıkır şıkır, canlı. İnsanlar yine umulmayacak kadar bakımlı; güzel hanımlar, yakışıklı beyler. Havaş otobüsü, 35 sene önce 1.5 saatten fazla sürede geçtiğimiz,İskenderun yolunu yarım saatte aşıyor. Bir anda 750 metreye tırmanan Belen geçidine rağmen yol çok güzel.
Otelimiz Türkiye standartları ortalamasının oldukça altında. Ama dolu. Çalışanların bir bölümü yabancı, kimisi Lübnan’li kimisi Mısır’lı. Suriye’liler de görüyorum, çok değil.
Seyahat nedeni, Antakya Organize Sanayi Bölgesi’nde filtre üreten bir fabrikaya danışmanlık hizmeti. Sanayi Bölgesi, Amik Ovası ve Havaalanı’na tepeden bakan bir yamaç. Çoğu yerde yapılan hataya düşmemişler. Dağı tercih etmişler ve ovayı tarıma ayırmışlar.
Yine pırıl pırıl insanlar. Belki teknoloji biraz çağın gerisinde, ne var ki müthiş güzel ürünler çıkarıyorlar. Ve bir avuç genç yürek teknolojideki değişime ayak uydurmaya çalışıyor. Onlara yadımcı olmak boynumuzun borcu. Özellikle hanımların bu oyunda yer alma çabaları her türlü takdire şayan.
Antakya’yı anlatmaya gerek yok. Medeniyetlerin, etnik kökenlerin ve inançların buluşma noktası. Arap, türk, kürt kökenli, alevi, ya da hristiyan inançlı insanlar, diğerleri ile bir arada barış ve höşgörü içerisinde yaşayıp gidiyorlar.
Türkiye müthiş bir ülke. Bu kadar alevin ortasında bir cennet yaratmak, yaratabilmek galiba sadece Türk insanına özgü bir şey. Kendi adıma başka bir örneğini görmedim, duymadım, bilmiyorum. Diğer örnekler, mesela Amerika’nın şansı, iki okyanus tarafından izole edilmiş olmak.
Aklınıza şöyle bir soru gelebilir: “Taa on sene öncesinden uzay çağında görünen Reagan Havaalanı bugün Allah bilir nasıldır?” Bilmiyorum, son on senedir uğramadım.
Ama tahminim daha iyi bir durumda olmadığı. Geçen sene bölgenin diğer havaalanları Dulles ve BWI dan geçtim, bakımsızlıktan geriye doğru bir gidiş vardı. Bu senenin başında gittiğim Boston’un üçüncü dünya ülkesi görünümlü metrolarından ise bahsetmiştim.
Tekrarlıyorum. Türkiye bugün gelişmiş bir ülke.
Hem de Süper gelişmiş bir ülke.

Hakkında Editör

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*