yarimada.org yarimada.org yarimada.org
yarimada.org yarimada.org yarimada.org
6 Temmuz 2020 Pazartesi
SON HABERLER
KARANTİNA BAYRAMI

KARANTİNA BAYRAMI

Yürümek;
yürümeyenleri
arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,
havaları boydan boya yarıp ikiye
bir mavzer gözü gibi
karanlığın gözüne bakarak
yürümek!..

Yürümek;
dost omuzbaşlarını
omuzlarının yanında duyup,
kelleni orta yere
yüreğini yumruklarının içine koyup
yürümek!..

Yürümek;
yolunda pusuya yattıklarını,
arkadan çelme attıklarını
bilerek
yürümek…

Yürümek;
yürekten
gülerekten
yürümek…

Telefonum çaldı dün öğlen vakti.

Babam arıyordu. Çıkıp yürümeyi çok sever, Nazım’ın Yürümek şiiri gibi bir yürümek onunkisi.

Evde çok uzun duramaz. Karantina günlerinde evde sıkılacağını bildiğimden, bari hikayelerdeki yollarda yürüsün diye kitaplar alıp gönderiyorum ona.

Pek hızlı yürüyor, yetişemiyorum.

Annemden yana gönlüm hep rahat. O her ortamda kendi olmasını bilir, kendine bir çözüm bulur, bulduğuna sarılır.

Babam telefonun diğer ucunda “Kargodan mesaj geldi, hangi kitapları aldın bu sefer?” diye sordu, dedim sürpriz olsun. Az durdu, “Özledik kızım.” dedi.

Kitaplar değil, siz gelseniz. İzin filan alınıyormuş.” Yutkundum. Öyle çokça değil, haftada bir telefonlaşırız. Öyle çokça değil, bir buçuk iki ayda bir kucaklaşırız anne babamla. Ve fakat çok sık görüşmesek de “Gel” deseler gider, “Gelin” desem gelirler bi’ solukta.

Şimdi araya yasaklar girdi diye diyemiyoruz belki, bu dokunuyordu kalplerimize. Telefonu kapatırken içim çırpındı. Tıpkı bir ay önceki gibi. Balkonda meclisin 100. yılını kutlarken, Arif’e dönüp “Allah gecinden versin de meclisin 150. yılında babalarımız büyük ihtimalle dünyada olamayacak, arayalım mı?” dedim bir an.

Onunki 72, benimki 62 yaşında. Annelerimiz görece daha gençler, insan aklı işte sırayla düşünüyor. Arif her zaman olduğu gibi “Nereden geliyor bunlar aklına?” diye sordu.

Halbuki görüyordu, nicedir çok nadir görünen bir kuşun kanatlarına tutunmuş izliyorum dünyayı. Kanadından düşmeme çabalarıyla dünyanın gerçeklerinden geçiyoruz birlikte.

Kabulü zor olsa da insan hayatının bir sonu var. Bu gerçeğe uygun anlardan ve doğru eylemlerden bir yumak yapıp, özü erdemden şişlerle bir ömür örebilirsen, sahiden yaşarsın. Sahiden yaşamak isteyenlerdenim ben.

Elimde değil, dün öğlen vakti “Özledik kızım.” cümlesi hayat yumağımda bir düğüm oldu da çöz çözebilirsen. Hadi bakalım, ör örebilirsen bugünü, yarını. Bayram önüdür, ağlanmaz da. Gülmeler yakışır, gülmeler takılır bayramlıkların yakasına.

Ben sevdiklerimi koklayarak öperim. Üç bağ sümbül almış Arif, nereden bulduysa, bitmemiş vakitleri. Yarın bayramın birinci günü. Biri annem, biri babam, biri kardeşim olacak bu bağların. Koklayıp öpeceğim, iyi bayramlar diyeceğim.

DUYGU YILMAZ HANCILAR 22.05.2020 İZMİR

Hakkında Duygu Yılmaz Hancılar

Öğrenme İştahı Kabarık ve Meraklı Biri, İnsan Kaynakları ve Organizasyonel Gelişim Lideri, İzmir Kahkaha Kulübü Kurucusu, Kıvırcık Gurme Blog Yazarı

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*