İşte Alışveriş Merkezlerine (AVM) meydan okuma..

İşte alış verişin tadı..

Her Pazar Yaka Mahallesinde üretici pazarı –otantik halk pazarı- açılıyor.  Eni konu uzun, yokuş bir sokak. Yenilik nerede ?

Organik üretim yapan gerçek üreticiler burada satıcı olabiliyor. Ürünler de kendi yetiştirdikleri. Pazarda naylon poşet kullanılmıyor. Pazar dağıldığında satıcılar  atıkları toplayıp, Belediyenin çekicisine taşımakla sorumlu.

Pazarda neler var ?

En taze mevsim sebzeleri, meyvaları..

Özenle evde hazırlanmış zeytin, reçel, tatlılar, turşu çeşitleri..

Ev yapımı börek, çörek, sarmalar..

Cam şişelere işlenmiş vitraylar, ebru işlemeli tablolar..

Hakiki köy ekmekleri.

Taze limonota, ayranlar..  Bu kadar mı ?

Bir Pazar sabahı kireç badanalı bir köy evi bahçesinde otlu, acılı otlu, patatesli vb.. enfes gözlemelerle kahvaltı keyfi. İster demli çay, ister ayran ile.  Bu kadar mı ?

Alış verişin aynı zamanda bilgilenme, deney aktarma olduğunu fark ediyorsunuz. Satıcı ile muhabbet ediyorsunuz.  Cam kavanozlarda değişik renk ve kıvamda bal satan bir tezgaha yanaşıyorsunuz. Parıltılı, candan bir çift göz size yardımcı olmak için hazır. Bu yaşa kadar çam balı, çiçek balı .. duymuştum. Kekik balı, kestane balı, pamuk balı  vb..  balların farklı aylarda elde edildiğini, farklı aromalı olduğunu bu pazarda öğreniyorsunuz.

Geçen hafta alıp, on gün tazeliğini koruyarak tükettiğiniz köy ekmeğini yeniden alırken nasıl yapıldığını, hangi mayanın kullanıldığını .. öğreniyoruz.

İşte asıl keyif -alış veriş  bittiğinde- başlıyor.  Zeytin ağacı gölgesinde, çimler üzerindeki masanızda,  acılı – otlu – peynirli gözlemenizi beklerken tattığınız çayı.. şiir tadında duyumsuyorsunuz.

Eller kese kağıtlarına sarılı taze sebze, meyveler ve dolu pazar filenizle ağızınızda gözlemenin tadı ile arabaya doğru yürüyorsunuz.

Dönüş yolunda AVM lerde altı aylık, bir yıllık raf ömürlü, kimyasallara daldırılmış çelik raflar arasında alış veriş arabası ile yaptığınız kör, sağır, dilsiz.. alış verişlerin ne kadar sağlıksız olduğunu duyumsuyorsunuz.

Etik boyut; klinik koşularda o anda ne yapılması gerektiği ve tıbbi tercihle ilgili olarak hastaya yardım edilmesi konusunda pratikteki kararlardır. Geriatride etik kavramı, sağlık alanındaki etik uygulamalardan farklı değildir. Etik prensiplerinin ve teorisinin anlaşılması geriatride ahlaki karar verme sürecinde yer alan değerlerin incelenmesinde bir çerçeve oluşturabilir. Ahlak, Purtilo tarafından ”toplumun dokusunu korumak amacıyla oluşturulmuş kurallar” olarak tanımlanmıştır. Etik ise ”ahlağın analizi ve sistematik düşünce” olarak tanımlanabilir (Kutsal 2006).
Etik açıdan geriatriye bakıldığında çok farklı boyutlarda incelemek mümkündür. Bunlar yaşlılara verilecek sağlık hizmetleri ve triaj, özerklik ve aydınlatılmış onam, yaşamın sonu, mahremiyet, sağlık politikalarıyla ilgili düzenlemelerde yaşlılık, yaşlı nüfusun hasta hakları, yaşlılar açısından istismar ve ihmal diye sıralanabilmektedir.

Yaşlılara Verilecek Sağlık Hizmetleri ve Triaj: Toplumun yaşlanması ve sağlık hizmetlerinin pahalılaşmasının sonucu olarak önemi her geçen gün artmaktadır. Yapılan bir çalışmada hekimler % 9.9 (n=52) oranında yaş açısından hasta seçtiklerini, tercihlerini genç hastalara kullanacaklarını belirtmişlerdir. Bu seçimin de temel gerekçeleri olarak; yatak sayısı, yatak işgal süresi, hastada başka hastalıkların bulunup bulunmaması gibi ölçütler olarak gösterilmiştir. Bu başlık altında “adalet” kavramı etik açıdan değerlendirilebilir.
Özerklik ve Aydınlatılmış Onam: Bireylerin yaşlanması ile değişen yeterliliklerdeki azalmanın yansıması olarak özerkliğin korunmaması ve sunulan hizmetlerdeki aydınlatma ve onam ölçütlerinin ihmal edilebilirliği nedeniyle önemli bir başlıktır. Bireylerin özerkliğine saygı göstermek yasal olduğu kadar etik bir zorunluluktur. Özerklik; bireyin özgür ve herhangi bir dış baskı altında kalmadan, bağımsız olarak kendi başına düşünebilme, kendi hakkında karar verebilme ve bu karara dayanan bir eylemde bulunabilme akli yeterliliği içerisindedir. Yaşlılık döneminde Alzheimer, demans gibi, akli yeterliliği gösterir yetilerin sağlam olmaması halinde yaşlıyı temsil eden kişinin (vekil) tayini gerekir. Potansiyel vekiller; eş, çocukları veya hekimdir. Klinisyenlerin göz önünde bulundurması gereken önemli bir nokta şudur: Hasta tercihi ile vekil tercihleri arasında ciddi farklılıklar olabilir. Tıbbi vasiyetin büyük önemi vardır. Yeterlilik kaybı önceden görülebilmeli, vekil tayini ihmal edilmemelidir.
Eğer hasta, hekim ve hasta yakını arasında görüş farklılıkları oluşur ise hastane etik kuruluna başvurulması önerilmektedir. Etik açıdan Hipokratik bir gelenek olan; yararlılık ve zarar vermeme ilkeleri yanında çağdaş dünyanın getirisi olan; hasta özerkliğine saygı ve adalet ilkelerini göz önünde bulundurmak gerekir.
Etik bir karara varma, hastanın kendi kimliği, ilişkileri ve geçmiş/gelecek hakkındaki düşünceleri ve amaçları hakkında bir miktar bilgi sahibi olunmasını gerektirir. Elbette doktor hasta hakkındaki her şeyi bilemez, ancak hastanın değer yargıları, amaçları ve tarzı konusunda bir fikrinin olması etik kararlar için gereklidir. Duygular oldukça bireyseldir, özellikle doktorlar bazı durumlarda hastalardan farklı duygulara sahip olabilirler. Geleneksel tıp etiğinin hastanın iyilik yararını birincil değer olarak görmesi, hekimin yararlılık ilkesine uygun davranışı olarak açıklanabilir. Bu yaklaşımın bir sonucu olarak hekim hastasının sağlığıyla ilgili kararları tek başına almakta ve daha ileri noktalarda da “paternalizm” (babacıl tutum) olarak tanımlanabilen hekimin otoriter konumu ortaya çıkmaktadır. Hekimin hastası üzerinde belli bir otorite konumunda olması sonucu, hasta kendisine yapılan müdahaleler hakkında hiçbir bilgi talebinde bulunmamakta ve karar vermemekte, büyük bir inanç ve güvenle kendisini hekimine teslim etmektedir. Yaşlı hastanın kendisine anlatılan bilgiyi anlaması ve karar vermesi aşamasında hekime büyük sorumluluk düşmektedir. (Kutsal 2006).
Yaşamın Sonu: Huzurevi, hospice kavramları ve bakım için bu kurumların tercih edilip edilmemesi, boşuna tedavi, DNR “Do Not Resuscitate” (canlandırma uygulamayınız), ötanazi kavramlarının özellikle geriatri açısından irdelenebileceği bir başlıktır. “Yaşam destek sistemleri ile ilgili olarak; DNR, diyalizin kesilmesi veya suni beslenmenin-sıvı desteğinin sonlandırılması aşamalarındaki kararlar son derece kritik kararlardır.

Mahremiyet: Kültürel, sosyal ve etik açıdan yaşlı grup açısından mahremiyet ve bu gruba sağlık hizmeti verenler açısından bu gruba ilişkin mahremiyet kavramının nasıl değerlendirildiği, yaşlı hizmetlerinde kültürel öğelerin belirleyiciliğinin ne olduğu, sağlık hizmetlerinin ve araştırma süreçlerinin yürütülmesinde nasıl gözetileceği bu bağlamda tartışılmaktadır.
Sağlık Politikalarıyla İlgili Düzenlemelerde Yaşlılık: Ülkemizde Sağlıkta Dönüşüm Projesinin yaşlı nüfusun sağlık sorunlarına etkisinin nasıl olacağı; genel olarak dünyada küreselleşme bağlamında yaşlı nüfusun sağlık sorunları; sivil toplum örgütlerinin, üniversitelerin, yargı kurumlarının..vb.nin ürettiklerinin; sağlık ve sosyal hizmet politikalarının yaşlılar bağlamında etik açıdan değerlendirilmesi mümkün görülmektedir.

Yaşlı Nüfusun Hasta Hakları: Günlük tıp uygulamasında ya da araştırma sürecinde yaşlı grubun durumu, genel olarak hasta hakkı olarak tanımlanmış düzenlemelerden yararlanabilme olanakları tartışılmaktadır.
Yaşlılar Açısından İstismar ve İhmal: Fiziksel, cinsel, psikolojik ya da ekonomik açılardan yaşlının istismara uğraması, ya da ihmal edilmesi; bu durumun yaratacağı sonuçlar, uluslar arası düzeyde alınması gerektiği belirtilen önlemlerin neler olduğu, kamu adına yerine getirilmesi gereken sorumlulukların neler olduğu bu başlıkta tartışılabilmektedir (Arda 2010).
Yapılan bir çalışmada 524 hekime 16 soruluk bir etik tercihler anketi kullanılarak, hasta-hekim ilişkilerine etki edebilecek birkaç değişkenin (hastaların cinsiyeti, ekonomik düzeyleri, dinsel inançları ve yaşları) etkisi araştırılmıştır (Pelin ve Arda 1998). Çalışma grubunda yaş faktörünün hekim-hasta ilişkisinde belirleyici olmaması düşüncesi egemendir (%90.1, n= 472). Ancak çalışmaya katılan grubun %9.9′u (n=52) hekimin hastalarına karşı davranışında hasta yaşının önemli bir faktör olduğunu düşünmektedir. Bu grupta birinci sırada (f= 34) silahlı çatışma durumları gibi olağanüstü durumlarda yaşın gençler lehine kullanılabilecek bir öğe olacağı; ikinci sırada (f= 19) yatak sayısının kısıtlı olduğu durumlarda genç hastaların tercih edilebileceği; üçüncü sırada (f= 16) genç hastaların tedaviye daha çabuk yanıt vermeleri nedeniyle sağlık hizmetinden yararlanacak insan sayısını arttırma kaygısıyla genç hastalara öncelik verilebileceğini belirtmişlerdir. Bu grupta dördüncü sırada (f= 13) “yaşlı hastaların birbirine eşlik eden başka hastalıklara da yakalanmış olabilecekleri” ve “yatak işgal sürelerinin yaşlılarda daha fazla olması” nedeniyle genç hastaların tercih edilebileceği belirtilmiştir (Pelin ve Arda 1998). Oran düşük olsa da yinede bu veriler dikkat çekici ve düşündürücüdür. Etik bir olay değerlendirilirken doktor bir karara varmak için yaşı temel almadan önce dikkatlice düşünmelidir. Genel olarak etik problemleri çözümde yaklaşım yaşlı bireylerle gençler arasında farklılık göstermez. Ancak yaşlı bireyler fizyolojik, psikolojik ve sosyal rezervlerindeki farklılıklar nedeniyle istenmeyen etkiler açısından daha büyük risk taşırlar. Belirli bazı durumlarda yaş, karar vermek için gerçek nedenin yerine kullanılabilir. Örneğin; 80 yaş üzerindeki bireyler daha yüksek oranlarda çoklu özürlülüğe sahiptir, birden fazla özürlülüğe sahip bireyler genellikle cerrahi girişimler için kötü adaylardır. Bu nedenle 80 yaş üzerinde cerrahi girişimler sınırlandırılmalıdır. Yani cerrahi girişimlerin sınırlandırılmasının nedeni yaş değil, bireyin fıziksel ve fonksiyonel durumudur. Ancak fizyolojik, psikolojik ve sosyal rezervleri yeterli olan ve cerrahi girişimden fayda görebilecek 80 yaşındaki bir hasta sadece yaşı nedeniyle reddedilmemelidir. Tam tersine sağlık durumu daha kötü olan 80 yaşındaki bir bireye cerrahi önermemek için geçerli nedenler olabilir. Bu nedenler hastaya anlatılmalıdır (Kutsal 2006).
Toplumun sınırlı kaynaklarını sağlık alanında nasıl paylaştıracağı gündeme gelirken, birçok kez tercihin hangi ölçütlere göre yapılacağı, önceliğin neye göre belirleneceği üzerinde durulmaktadır. Nüfus yapılanması ve sağlık ilişkileri içerisinde yaşadığımız ülkeyi değerlendirdiğimizde, bir yandan yaşlı nüfusun artmaya başladığını söylerken, öte yandan genç nüfusun çoğunlukta olduğunu da vurgulamak gerekecektir. Kuşkusuz, burada, eldeki sınırlı sağlık kaynaklarının yaşlı nüfus için mi, yoksa bebek ve çocuk ölüm hızının hala çok yüksek olduğu düşünülerek ikinci grup için mi kullanılmasının daha “doğru” olacağı bu konudaki temel tartışmalar arasında görülebilir. Bu noktada soruna “adalet” ilkesi çerçevesinde yaklaşılması tartışmaya bir açıklık getirebilir (Pelin ve Arda 1998).

Geriatri derneği yaşlı bireylerin sağlık sorunlarına çözüm önerileri üretebilmek için önemli çalışmalar sürdürmektedir bunlardan bir tanesi de Ankara’da (2008) Türk Biyoetik Derneği ile ortak olarak yapmış oldukları “Geriatri ve Etik Kursu”dur (www.geriatri.org). Kurs 5. Tıp Etiği kongresi öncesinde gerçekleştirilmiştir. Bu kurs geriatri ve etik konusunda dikkatin artmasını sağlamıştır. Bunlara ek olarak yaşlanan dünyada geriatri eğitimine önem verilmesi ile de geriatri alanında etik açıdan önemli yol alınması sağlanacaktır. Geriatri eğitim programlarında yaşlanmanın fizyolojisi, yaşlı insanlarda sık karşılaşılan rahatsızlıkların patofizyolojisi, hastalıkların atipik prezentasyonları, fonksiyonel değerlendirme, kognitif statü ve efektif değerlendirme, akut ve uzun dönem bakımda yaklaşım ve tedavi kavramları üzerinde durmalı, ayrıca tıbbi yaklaşımı etkileyebilecek, hastalığın davranışsal yönüne, sosyoekonomik faktörlere, etik ve yasal konulara da değinilmelidir (Aydın 1999). Ülkemizde pek çok Tıp Fakültesi bünyesinde geriatri anabilim dalı yer almaktadır. Ayrıca pek çok üniversitede hemşirelik programlarında “geriatri” lisans ve yüksek lisans eğitimlerinde yer almaktadır (Akdemir 2009). Henüz çok yeni olan “Yaşlı Hizmetleri Bakımı” programında ders içeriklerine bakıldığında Deontoloji dersi içerisinde “Geriatri ve Etik” konusu yer almaktadır (Akdeniz SHMYO).
Sonuç olarak sağlık çalışanlarından beklenen en önemli şeylerden biri, yaşlılığın tek başına bir ayrımcılık öğesi yapılmamasıdır. Tıbbın genel olarak sergilemek durumunda olduğu özen borcu yaşlı hastalar için de hiç kuşkusuz geçerlidir.
“Yaşlanmak yüksek bir tepeye çıkmaya benzer, tırmandıkça soluğunuz kesilir, yorulursunuz, fakat görüş açınız genişler”.
Ingmar Bergman
Kaynaklar
Kutsal Y. Yaşlanan Dünya. Türk Fiz Tıp Rehab Derg 2006; 52 (Özel Ek A):A6-A11 erişim adresi: http://www.ftrdergisi.com/yazilar.asp?yaziid=409&sayiid= (erişim tarihi: 8.5.2010).
Akdeniz Üniversitesi, SHMYO ders içerikleri. Erişim adresi: http://shmyo.akdeniz.edu.tr/ders-icerikleri-19d (erişim tarihi: 8.5.2010).
Pelin S. Arda B. Etik Açıdan Yaşlılık ve Hekim-Hasta İlişkileri. Geriatri 1998, 1 (1) 39-42.
Aydın ZD. Yaşlanan Dünya ve Geriatri Eğitimi. Geriatri 1999, 2 (4) 179-187.
Erişim adresi: www.geriatri.org (erişim tarihi: 5.5.2010).
Akdemir N. Geriatri Hemşireliği Eğitimi. İzmir 2. İleri Yaş Sempozyumu 19-20 Mart 2009. İzmir, 44-49
Arda B. Yaşlıya Yaklaşımın Etik Boyutu. 4. Ulusal Yaşlı Sağlığı Kongresi 1-4 Nisan 2010. İzmir, 244-247.

http://www.freakingnews.com/images/app_images/old-people.jpg

Kemalpaşa’daki duruşmalar heyecanlandırır beni. Kemalpaşa dönüşü, Belkahve’den İzmir’e doğru inerken, çirkin beton yığınlarına rağmen, halen o gizemli güzelliğini koruyan İzmir’e bir kez daha hayran olurum.

Tepelerden denize doğru inmenin heyecanını yaşatır İzmir. Ege’nin diğer kentleri, kasabaları gibi. Denize doğru inmek, başka bir tattır her zaman. Coşkudur, gözyaşıdır, tutkudur, sabırdır, umuttur, aşktır.

Belkahve’den her inişimde, 9 Eylül 1922’yi, İzmir’in kurtuluşunu düşünürüm. Türk ordusunun İzmir’e girişini. İzmir’e; denize doğru inerken yaşadıkları coşkuyu hayal etmeye çalışırım. O tertemiz duygularını, yurdu kurtarmaya kilitlenen beyinlerini, duygularını, ruhlarını.

Kurtuluşun dayanılmaz heyecanını gözyaşları ile yaşayan, Türk askerini sokaklarda yerlere çiçekler sererek karşılayan İzmirliler gelir gözlerimin önüne. Türk’ün günün birinde mutlaka kurtulacağına, galip geleceğine inanıp, yanılmadıkları için Tanrı’ya şükreden insanlar…

Tam 3 yıl, 3 ay, 24 gün Yunan işgalinde yaşayan İzmirliler için doğum günüdür 9 Eylül. Sonbaharın o tatlı başlangıcında, artık önlerinde yeni hayaller vardır. Artık özgürdürler, sahibi oldukları toprakları geri almışlardır.

Türk Ulusu’nun kaderine çizilmeye kalkılan elbiseyi yırtıp atan büyük önder Mustafa Kemal Paşa’nın, “İlk Hedef Akdeniz” emri yerine gelmiştir.

“Vatan”, “millet” ve “bağımsızlık” ülküleri için, olanaksızlıklar içinde savaşan, savaş kazanıldığında hiçbir şey beklemeden, yüzyıllardır büyük bir fakirlik içinde yaşanan köylerine dönen o asil Türk askerlerini düşündükçe, günümüzde yaşanan minik çıkar savaşlarından utanırım kendi adıma. Safiye Ayla’nın o muhteşem sesiyle “övünmeden yaşayan” Yanık Ömer’lerdir onlar.

Gerçi anlayabilen, hissedebilen için, o asil insanların taşıdıkları İstiklal madalyaları kadar, yeryüzünde değerli bir şey de yoktur.

Bornova ovasına indiğimde gözlerim nemlenmiştir. 87 sene sonra, gözyaşlarımla o asil insanların önünde saygıyla eğilirim.

Her seferinde de, İzmir’e daha güçlü indiğimi hissederim. Bir kez daha, bir kez daha, bir kez daha inanırım Türk Ulusu’nun, Türk insanının gücüne.

2009 Türkiye’sinde; içinden çıktıkları Türk Ulusu, ekmeğini yedikleri Türk Yurdu aleyhine konuşmayı aydınlık ölçütü kabul eden, bir eli yağda bir eli balda olan sözde aydınlar (!) ve akademisyenler (!) artık sadece gülümsetir beni. Onları fazla ciddiye aldığımızı düşünürüm.

Bir odadan ibaret evlerinin girişine, Türk bayrağı asan o nasırlı ellerdir bizim umudumuz yüzyıllardır.

Adli yıl ve duruşmalar da başladı. Ama içimdeki coşku, beni büroya değil, Güzelbahçe köyünün girişindeki kahveye doğru götürüyor. Kahveyi kısık ateşte yapmasını isteyeceğim kahveciden. Karayeli hissedeceğim kahveyi beklerken. Ufka doğru açılan İzmir Körfezi ile bakışacağım. Yaklaşan yağmurları hayal edeceğim.

İşlere, büroya, İzmir’e dönme vakti geldi. Çatalkaya bulutlanmış. Yağmur, akşam beni yine Güzelbahçe’ye, Urla’ya ve hayallere çağıracak.

MÖ?

Hep İnekler’in  Möö demesi (kulaklarına küpe takılırken diyorlar!)   hakkında yazmak biraz sıkıcı olabilir. Bir de milatla ilgili MÖ (Milattan Önce)  ve İÖ (İsa’dan Önce) var. Ege’deki tüm örenyerlerindeki tabelalarda görüyoruz. Bu yazıyı umarım    İzmir Milletvekili de olan Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay da okur.

Zamanı yıllara bölüyoruz,yılı mevsimlere ve sıfır yılından bu yana sayıyoruz. Esasen en eski takvimlerde en uzun ve en kısa gün dönüm noktası olmuş. Başlangıç bu gün yaygın kullanılan takvime göre İster istemez İsa’nın yanlış tahmin edilen doğumu milat oluyor. Bu alışkanlık artık değişiyor.

Hiristiyan dininin takvim anlayışımızın odak noktası olması yanlış. Kısmen birbirlerinin tam tersini iddia eden yaradılış fikirleri var. Örneğin bir inanca göre midyeden oluşmuşuz, diğerine göre Tanrı önce yeri sonra göğü yaratmış ve kimsenin inancına da saygısızlık etmemek gerek.

MÖ Yeni zaman (YZ) , Eski zaman (EZ)

Büyük İskender 356 yıl artı 2012 yıl önce doğmuş eder 2368 yıl. Önce bazı Arkeologlar BP (Before present) yani 2368bin yıl önce diye tarih atmaya başladılar. Bin sene sonra da bu tarihi 3368 BP diye yeniliyecekler.

Halbulki alışılmış bir tarihleme sistemi var.  İsa’nın doğumu esas alınarak hesaplanmış. Sonra bilim insanları o doğum tarihinin yanlış olduğunu buldu. İsa o yıldan 4 yıl önce doğmuştu, ama o yaklaşım yerleşti bir kez. Kilise bile karşı çıkmadı bu alışkanlığa. Alışkanlık olunca tüm sistemi değiştirmek zor ve masraflı. Hem artık tarihi tek bir dinin peygamberine odaklayarak atmak ta hakça değil ve o dine doğru anlamsız bir sapma yaratıyor ve diğer dinlere karşı çok da saygılı bir yaklaşım değil. Ama durumu anlayınca yaklaşımı ve bir iki harfi değiştirmek kolay.  Bakış açısı değişiveriyor aniden.

Biliminsanları o alışılanı koruyarak artık 356 BCE (Before Common Era) yani şimdiki zamandan önce (milattan veya İsa’dan önce yerine çünkü neyin miladı olduğu artık belli değil) veya ESKİ ZAMAN EZ demeye başladılar. Şimdili zamana da MS yerine YZ veya Yeni Zaman CE veya Common Era.

MÖ İÖ falan gibi tabirler artık – en azından batı ülkelerinde birçok yayında ve kesinlikle bilimsel yayınlarda  tarihte kalmış sosyal antropolojik kültürel olgular. Vikipedinin İngilizcesi bile bu yönde bir değişim içinde.

MÜSLÜMAN ÜLKEDE KOMİKÖTESİ YAKLAŞIM

Tüm dünyada bilhassa ABD ve Batı Avrupa da artık Antropoloji ve Paleontolojide ve tarih öncesinde, Arkeolojide giderek İsa’nın yanlış tahmin edilen doğumunu milat alarak almak yerine insanlar Present time ve Common Era ve BCE. Öneri: Eski Zaman ve Yeni Zaman (veya şimdiki Zaman ve Evvelki Zaman diyelim . EZ 4 de doğan Hz İsa’nın yanlış bilinen doğum yılına göre hesabetmek bilhassa fikirleri ve yaklaşımları altüst ediyor.. Sanki olan herşey İsa’dan sonra (dolayı) olmuş gibi. Haydi batı dinleri İsa Peygamberi tanıyor, Hindular ne yapsın? Takvimi bir dinin tahakkümü altına almak yanlış ve bir sürü sapmayı beraberinde getiriyor.. Artık tüm dünyada biliminsanlarının yaptığını yapmaya ülkemizde de başlamak EZ ve YZ tabirlerini kullanmaya başlayalım. Bizde de bu yaklaşım yerleşsin.

Siz de değerli okur destekleyin, birkaç yılda yerleşir bu doğru. Arkeoloji Müzelerine, ders kitaplarına girer. Olması gerektiği gibi. Müslüman kültürünün çoğunlukta olduğu bir ülkede ören yerlerinde İÖ (İsa’dan Önce)diye tabelalar görmek zaten başlıbaşına bir acıklı güldürü değil mi?

sabah egeli 3.2.2012

            Uzun yıllar sonra yağan kar, ilçede 7’den 70’e herkesin sokaklara dökülmesine sebep oldu. Okulların da sömestr tatilinde olması çocuklara çifte bayram yaşattı. Büyük uğraşlar sonucunda açılan Urla’nın cazibe merkezi Cumhuriyet Meydanı beyaz örtü ile kaplandı. Kar yağmasına alışkın olmayan ilçe sakinlerinin yürümede zorluk çektiği görüldü. Ağaçlar, çatılar ve arabaların üstünde biriken karlar fotoğraf karelerini süsledi.

Aralıklarla yağan karın tatlı heyecanı ve yüzlerdeki gülümseme ile Urlalılara özledikleri mutluluğu kısa da olsa yaşatmış oldu.

kaynak : URLA BELEDİYESİ BASIN BÜROSU 754 20 21

Urla Belediyesi’nin misafirperverliği ile Güzelbahçe Yaygın Eğitimi Destekleme ve Musiki Derneği Urlalılarla buluştu.

Urla Hakan Çeken Kültür Merkezi’nde Urlalılar ile üçüncü kez bir araya geldiler. Toplam 41 kişiden oluşan koroya soğuğa rağmen onları yalnız bırakmayan dinleyiciler eşlik etti. Ali Ardahanlı’nın gecenin sunumunu üstlendiği konserde koronun şefliğini Mehmet Bozkaya yaptı. Konsere, Urla Belediye Başkanı Selçuk Karaosmanoğlu, Güzelbahçe Belediyesi Başkanı Mustafa İnce, Güzelbahçe Belediyesi Başkan Yardımcısı Mustafa Günay, Urla Belediyesi Türk Sanat Müziği Topluluğu ve birçok Urlalı katıldı. Repertuarı ile de beğeni toplayan koro ekibi Urla’da bulunmaktan duydukları memnuniyeti dile getirdi.

Urla Belediye Başkanı Selçuk Karaosmanoğlu gecenin sonunda koro üyesi ve bestekar Nuran Özses’e çiçek sundu.

Güzelbahçe Belediyesi Başkanı Mustafa İnce de kulakların pasını silen koronun şefini kutlayarak çiçek verdi. Güzelbahçe Belediye Başkanı Mustafa İnce, gösterilmiş olan misafirperverlikten duydukları mutluluğu dile getirerek başta Belediye Başkanı M. Selçuk Karaosmanoğlu olmak üzere Urlalılara teşekkür etti.

kaynak : URLA BELEDİYESİ BASIN BÜROSU 754 20 21

]]> http://www.yarimada.org/guzelbahce-yaygin-egitimi-destekleme-ve-musiki-dernegi-kardes-ilce-urlada-muzik-ziyafeti-verdi.html/feed 0 http://www.yarimada.org/uygulamali-girisimcilik-egitimleri-basliyor.html?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=uygulamali-girisimcilik-egitimleri-basliyor http://www.yarimada.org/uygulamali-girisimcilik-egitimleri-basliyor.html#comments Fri, 03 Feb 2012 23:12:51 +0000 admin http://www.yarimada.org/?p=888

Urla Kaymakamlığı Proje Ofisi koordinatörlüğünde yürütülmekte olan Ugyulamalı Girişimcilik Eğitimi müracaatları başlamıştır. Bir iş fikri olup yapacağı işi 27.000,00 TL geri ödemesiz hibe alarak yapmak isteyen grişimci adayları ekli formu doldurarak  en geç 06/02/2012 tarihine kadar Hakan Çeken Kültür Merkezine teslim etmesi gerekmektedir. 
Başvuru şartları: 1-İşsiz olduğuna dair işkur kaydı, 2. üzerine işyeri kaydı ve sgk kaydı olmayacak, 3-en az ilkokul mezunu olmak. 
Detaylı bilgi için  Kosgeb ve işkur siteleri ile proje ofisinden yardım alabilirsiniz