yarimada.org yarimada.org yarimada.org
yarimada.org yarimada.org yarimada.org
19 Ağustos 2019 Pazartesi
SON HABERLER
Buruk Bir Noel Hikayesi…Zeki KIVRAK

Buruk Bir Noel Hikayesi…Zeki KIVRAK

1996 yılının, Christmas -25 Aralık- (Noel) sabahı, erken saatlerde, Washington DC yakınlarındaki evimizin kapısı çalındı. Genelde pek kimseye gidip gelmediğimiz için, her zaman olduğu gibi yalnız geçirmekte olduğumuz bir Noel’di bu.
Kapıyı açtım, kimseyi göremedim. Ancak, kapının hemen önünde, yeni değildi ama, gayet güzel, özenle temizlenmiş, üzerine hediye kordelaları bağlanmış koca bir bisiklet duruyordu, isimsiz bir “Merry Christmas”, -mutlu noeller kartı ile beraber.
Bisikleti kimin getirdiğini uzun süre anlayamadım, bir süre sonra esrarengiz Noel babanın, Steve olduğu ortaya çıktı.
Steve, iş yerimden bir arkadaşımdı. Babası, inşaat mühendisiydi, Ortadoğu’ daki Arap ülkelerinin birinde uzun süreler çalışmış, ama bu arada para uğruna ailesini ihmal etmiş bir baba idi. Eşim Türkiye’de iken Steve ile uzun uzun sohbet ederdik. Kendisine gösterdiğim ilgiden memnun olmalı ki, beni yakın bulur her şeyini anlatırdı.
Babasının eksikliğini önceleri hissetmemiş. Ama sonraları, lisede uyuşturucu ile tanışmış. Hayatı kaymış, üniversiteye gidememiş, alkol bağımlısı olmuş.
Tanıştığımızda ehliyetine el konulduğu için, babası getirip götürüyordu işe. Sonra bir ara toparlanır gibi oldu. Araba aldı, arabasının kontağına sarhoş olduğunda arabası çalışmasın diye, üflemeli emniyet kilidi takılması koşulu ile araba kullanabilecekti artık.
Ama şans, ya da yazgı işte. Her şey tam yoluna girecek derken iş yerimize bu defa esrar düşkünü birisi geldi. Bir iki ısrar sonucu olsa gerek, (yeni gelen esrarı benim denemem için de epeyce uğraşmıştı) bu esrarkeş sayesinde, Steve, kısa zamanda tekrar esrar ve uyuşturucu bağımlısı oldu.
Önce arabası ile bir kazaya karıştı, işe tekrar babası getirip götürmeye başladı. Sonra babasını yitirdi. Bir kaç hafta sonra babasından miras kalan lüks arabayı, uyuşturucu etkisinde olduğu bir anda yine haşat etti. İşi bırakmak zorunda kaldı. Aylar sonra aldığım bir haberle sarsılmıştım. California’da, bir otel odasında aşırı doz uyuşturucu nedeniyle ölü bulunmuştu.
İşte bu Steve, o yılbaşı, Noel’de, oğlumuza kendi bisikletini hediye olarak getirmişti.
Steve’in başına gelenler, hayatımın sonraki döneminde iki şeyi sürekli olarak sorgulamama ve daima aklımın bir köşesinde tutmama yol açtı: “Uyuşturucu” ve “Eğitim”. Ve bu konularda kendi çocuğum için bir şeyler yapmam gerektiğini hatırlattı.
Uyuşturucu korkunç bir şey. Steve ‘de olduğu gibi biraz yazgı. Ne kadar yakından takip ederseniz edin, yanlış bir akrana çattı mı işiniz bitik. Özellikle kişilik gelişmesinin yoğun olduğu ergenlik döneminde (13 ile 19 yaş grupları) ilginin yanısıra galiba çok ciddi biçimde duaya ihtiyaç var. O dönemde hayatımda etmediğim kadar çok dua ettim, şu anda da şükran dualarımı eksik etmiyorum.
Eğitim ise ne yazık ki tüm ülkeleri en büyük sorunu. Sorunun temel kaynağı ise çağdaki müthiş değişim. Teknolojide, bilgide öylesine ciddi ve olağanüstü gelişmeler var ki bunları takip etmekte hepimiz zorlanıyoruz. Hiç uzağa bakmayın, elinizde tuttuğunuz cep telefonunu ne kadar başarı ile kullanabildiğinizi düşünüverin.
Teknolojinin bu kadar hızlı değiştiği bir dünyada, öğretmenlerin bu değişimleri yakından takip edebileceğini varsaymak pek gerçekçi değil. Hatta bir adım ileriye gidelim, Üniversitelerdeki alt yapı eksiklikleri nedeni ile pek değişmeyen temel bilimlerde bile öğretmenlerin yeterlilikleri oldukça tartışmalı, bu dünya genelinde böyle.
Ben bunu Amerika’da oğlumun eğitiminde, derslerini çok yakından takip etmeye çalışırken farkettim. Tek tük iyi öğretmenler olmasına karşın ezici çoğunluk hem konularında yetersizdiler, hem de öğrencinin öğrenme süreçleri kesinlikle umurlarında değildi. Nasıl olsa iyi ve garantili bir işleri vardı çünkü.
Yedi yıllık orta öğretim sürecinde işi şansa bırakmamayı seçmiş, ve tüm dersleri ile çok yakından, günü gününe yakından ilgilenmiştim. Sonuçta yine şükürler olsun ki üniversiteyi bitirdi ve bir iş sahibi oldu.
Tabi ki bu bir çözüm değil. Bu tür bir özel ilgiye sahip olmayan çocukların şanssızlığı kabul edilemez. Eğitim sorunu dünyanın temel sorunlarından birisi ve değişik yaklaşımlara ihtiyaç var. Ve bıkmadan usanmadan önerimi tekrarlayacağım, gelişen teknolojik çağda “Eğitim Sorunu”nun kesinlikle bir çözümü var: Uzaktan bilgi desteği…

Hakkında Editör

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*